Kennisbank
Kloskant met doorlopende draden
De kantwerkster maakt een kant waarbij men werkt met een aantal klosjes (paren) en eindigt met hetzelfde aantal. Af en toe worden draden bijgevoegd of uitgelegd om tekeningen aan te vullen of om technische moeilijkheden te overwinnen. Hieruit ontstaat meterwerk, maar ook andere vormen kunnen gemaakt worden in veel geval werkt een klosster met grote aantallen klossen, afhankelijk van de breedte van de tekening, 500 klossen is geen uitzondering. In sommige kantsoorten gebruikt de werkster sierdraden, andere zijn zonder sierdraad. Het vervaardigen van die kanten eist veel inzicht en draadgevoeligheid van de werkster.
De kantsoorten
Beverse kant
De Beverse kant is ontstaan uit de Rijselse kant (tot in de 18de eeuw Vlaamse stad). Onder invloed van de mode en de handelstrafieken onderging de Beverse kant een eigen evolutie. Veel van deze kanten werden geëxporteerd naar Nederland en werden gebruikt in de traditionele klederdracht.
Binche kant
De Binche kant is ontstaan uit de Oud-Vlaamse kant en wordt ook 'toveressenwerk' of 'point de fée' genoemd. Het is een uiterst fijne kantsoort, het vervaardigen ervan eist veel inzicht en ervaring van de kantwerkster. Deze kant vond haar ontstaan in Binche maar werd
Mechelse kant
De Mechelse kant is eveneens ontstaan uit de Oud-Vlaamse kant en wordt geheel terecht de 'Queen of laces' genoemd. Deze kantsoort werd op verschillende plaatsen in Vlaanderen gemaakt en eist veel ervaring om tot een verfijnd resultaat te komen vanwege de befaamde ijsgrond die erin voorkomt. Deze grond wordt zonder spelden gemaakt, vandaar de moeilijkheidsgraad van de uitvoering.
Vlaanderse kant
De Vlaanderse kant is een verdere evolutie van de Oud-Vlaamse kant. Typisch voor deze kant is de Vlaanderse tralie ook vijfgaatjesgrond genoemd. Veel van deze kanten hebben naargelang de tekening die erin voorkomt een eigen naam gekregen: 't pastershoedje, den aap, d'hoge brugge, het pinnetje, het sluffertje ...
Turnhoutse kant
Deze kantsoort ontstond in de omgeving van Parijs, maar kende een eigen evolutie in Turnhout vanaf de 18 de eeuw die deze kant zeer herkenbaar maakt. De taal die in deze streek gebruikt werd in deze streek, verschilt sterk van deze in de rest van Vlaanderen.
Een vraag over kant of over de werking?
